Murtidan faca weyn ee odhanaysa, “Haddii aad rabto nabad, u diyaar garow dagaal,” waxay xambaarsan tahay run qoto dheer oo ku saabsan dabeecadda aadanaha iyo maamulka bulshada. Haddii aad rabto nabad, ha u malayn inay tahay wax si fudud lagu helo ama ay tahay jilicsanaan iyo aamusnaan keliya. Nabadda dhabta ahi waxay u baahan tahay inaad diyaar u noqoto inaad u dagaallanto.
Nabadda dhabta ahi ma aha oo kaliya maqnaanshaha colaadda, laakiin waa xaalad ka dhalata marka la haysto awood iyo diyaargarow buuxa oo lagaga hortago cid kasta oo isku dayda inay xasilloonida wax u dhinto. Marka qaran ama bulsho ay leedahay ciidamo dhiiran, qalabaysan, misna heegan ah, waxay taasi cabsi iyo reyn-reyn ku abuurtaa cadawga, iyadoo ku khasbaysa inay laba jeer ka fikiraan ka hor intaanay qaadin wax weerar ah. Sidaa darteed, xoogga iyo diyaargarowgu waa gaashaanka ugu adag ee lagu ilaaliyo xorriyadda iyo deggenaanshaha.
Marka dhinaca kale laga eego, taariikhda adduunku waxay na bartay in jilicsanaanta iyo is-dhigashadu ay mar kasta dhiirrigeliyaan gardarrada. Bulshadii aan u diyaargaroobin inay is daafacdo waxay mar walba qarka u saaran tahay inay u afduubnaato kuwa awoodda sheeganaya. Diyaargarowga dagaal macnihiisu ma aha in la rabo colaad ama dhiig-daadin, balse waa dammaanad-qaadka ugu kalsoonida badan ee lagu xaqiijinayo in nabaddu ay noqoto mid waarta oo sharaf leh. Si loo helo bulsho ku caan baxda horumar iyo nabadgelyo, waa in si joogto ah loo dhiso awoodda gaashaandhigga iyo dhiiranaan guud, sababtoo ah nabad aan cudud xajisata lahayn waa mid baylah ah.